Jeszcze kilka lat temu 20-procentowy wkład własny był dla wielu jedyną drogą do kredytu hipotecznego. Dziś część banków zgadza się na 10 proc., ale niższy próg wejścia nie oznacza tańszego finansowania. W przypadku mieszkania za 600 tys. zł miesięczna rata może być wyższa o około 440 zł.
Standardem na rynku pozostaje 20 proc. wkładu własnego, choć część banków dopuszcza niższy próg przy dodatkowym zabezpieczeniu. Kluczowy jest jeden szczegół: niższy wkład oznacza wyższy dług i zwykle droższą ofertę.
Najważniejsze informacje
- Standardowy wkład własny przy hipotece to 20 proc. wartości inwestycji.
- Próg może spaść do 10 proc., jeśli bank zaakceptuje dodatkowe zabezpieczenie.
- Finansowanie 100 proc. ceny nie jest dziś możliwe poza wybranymi przypadkami gwarancji wkładu własnego w rodzinnym kredycie mieszkaniowym.
- Przy mieszkaniu za 600 tys. zł różnica w racie między 10 a 20 proc. wkładu to ok. 440 zł miesięcznie.
- Niższy wkład ogranicza wybór banków i może podnieść marżę lub oprocentowanie o ok. 0,2–0,4 pkt proc..
60 tys. zł zamiast 120 tys. zł. Gdzie jest haczyk?
Dla osób, które nie mają dużych oszczędności, kredyt z 10-procentowym wkładem własnym może wyglądać jak szybka droga do zakupu mieszkania. Przy cenie 600 tys. zł potrzeba wtedy 60 tys. zł wkładu, a nie 120 tys. zł.
Ta pozorna ulga ma jednak drugą stronę. Kredyt rośnie z 480 tys. zł do 540 tys. zł, a wyższa kwota finansowania zwiększa obciążenie na lata.
Banki nie podchodzą do tego tak samo
Kredyty z wkładem niższym niż 20 proc. oferują m.in. Alior, BPS, BOŚ, Pekao, Credit Agricole, Erste, mBank, PKO BP i VeloBank. To oznacza, że taka opcja istnieje, ale nie jest dostępna w każdym banku.
Co najmniej 20 proc. wkładu wymagają BNP Paribas, Millennium, ING i UniCredit. Dla części klientów to może oznaczać mniejszy wybór ofert i słabszą pozycję przy porównywaniu kosztów kredytu.
Na racie różnica jest większa, niż wielu się spodziewa
Niższy wkład własny podnosi wskaźnik LTV, czyli relację kredytu do wartości nieruchomości. Banki często traktują taki kredyt jako bardziej ryzykowny, co może przełożyć się na wyższą marżę lub oprocentowanie.
W przykładzie 25-letniego kredytu na mieszkanie za 600 tys. zł rata przy 10 proc. wkładu wynosi 3459 zł przy oprocentowaniu 5,94 proc. Przy 20 proc. wkładu rata spada do 3016 zł przy oprocentowaniu 5,74 proc.
Różnica to około 440 zł miesięcznie. W całym okresie kredytowania łączne odsetki wynoszą odpowiednio 497 tys. zł i 425 tys. zł, więc decyzja o niższym wkładzie może kosztować dziesiątki tysięcy złotych.
Kto może zyskać, a kto ryzykuje stratę?
Niższy wkład może pomóc osobom, które mają zdolność kredytową, ale nie chcą lub nie mogą długo odkładać dodatkowych pieniędzy. Dla nich mniejszy próg wejścia może oznaczać realną szansę na wcześniejszy zakup mieszkania.
Dla innych to ryzyko realnej straty, jeśli wyższa rata zbyt mocno obciąży domowy budżet. Sprawa budzi emocje, bo różnica nie kończy się na starcie kredytu, ale wpływa na comiesięczne koszty przez wiele lat.
Czy warto brać kredyt z 10 proc. wkładu?
Finansowo wyższy wkład własny jest tańszy, ale nie zawsze najlepszym ruchem jest pozbycie się wszystkich oszczędności. Gotówka może być potrzebna na wyposażenie mieszkania albo jako poduszka finansowa.
Droższy kredyt z niskim wkładem można później refinansować, szczególnie gdy LTV spadnie poniżej 80 proc. Zanim zapadnie decyzja, warto policzyć nie tylko wymaganą kwotę na start, ale też całkowity koszt i bezpieczeństwo domowego budżetu.
0 Komentarze