Różnica jednego roku może oznaczać nawet kilkanaście procent wyższą emeryturę. ZUS zwraca uwagę, że decyzja o zakończeniu pracy ma dziś większy wpływ na wysokość świadczenia niż wielu przyszłych emerytów przypuszcza.
Sprawa budzi emocje, bo dotyczy milionów osób, które będą musiały zdecydować, czy kończyć aktywność zawodową od razu po osiągnięciu wieku emerytalnego, czy pracować dłużej. Kluczowy jest jeden szczegół: zgromadzony kapitał dzieli się przez prognozowaną liczbę miesięcy życia.
Najważniejsze informacje
- Obecny wiek emerytalny wynosi 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn.
- Według GUS osoba urodzona w 2025 r. ma żyć średnio 75,37 roku w przypadku mężczyzn i 82,48 roku w przypadku kobiet.
- Dłuższe życie oznacza dłuższy okres pobierania emerytury, a więc niższą miesięczną wypłatę z tego samego kapitału.
- W 2024 r. w Polsce było 7,39 mln emerytów, czyli 19,7 proc. ludności.
- Prof. Agnieszka Chłoń-Domińczak wskazuje na potrzebę dodatkowego oszczędzania oraz równego wieku emerytalnego dla wszystkich.
Dlaczego dłuższe życie oznacza niższą emeryturę?
Według danych GUS oczekiwana długość życia osoby urodzonej w 2025 r. wzrosła wobec 2024 r. o 0,4 roku dla mężczyzn i o 0,2 roku dla kobiet. To może oznaczać dużą zmianę w przyszłych świadczeniach, bo w systemie emerytalnym liczy się nie tylko to, ile ktoś zgromadził, lecz także przez ile miesięcy statystycznie będzie pobierać emeryturę.
Im dłuższy prognozowany okres wypłat, tym niższa miesięczna kwota z tego samego kapitału. Dlatego przy utrzymaniu obecnego wieku emerytalnego przyszłe świadczenia mogą być niższe, szczególnie dla osób kończących pracę możliwie najwcześniej.
Jeden rok pracy może zrobić dużą różnicę
ZUS podkreśla, że każdy dodatkowy rok pracy zwiększa przyszłą emeryturę o około 8–12 proc. Część osób może więc sporo zyskać, jeśli zdecyduje się kontynuować aktywność zawodową po osiągnięciu wieku emerytalnego.
Takie decyzje już są widoczne na rynku pracy. Średni wiek emerytów nadal aktywnych zawodowo wynosi obecnie 69 lat i 5 miesięcy dla mężczyzn oraz 66 lat i 6 miesięcy dla kobiet.
Eksperci proponują zmiany w wieku emerytalnym
Prof. Agnieszka Chłoń-Domińczak z SGH wskazuje, że jednym z rozwiązań powinien być równy wiek emerytalny dla wszystkich. Jej zdaniem przy dłuższym życiu i rosnącej liczbie emerytów system wymaga dodatkowych źródeł dochodu na starość.
Ekspertka sprzeciwia się uzależnianiu wieku emerytalnego kobiet od posiadania dzieci. Taka zmiana mogłaby pogłębić nierówności i prowadzić do sytuacji, w której emerytury matek byłyby nawet o połowę niższe niż świadczenia kobiet bezdzietnych.
Coraz większą rolę odgrywają oszczędności poza ZUS
Jako uzupełnienie emerytury z ZUS wskazywane są PPK, IKE i IKZE. W PPK uczestniczy już ponad połowa pracujących Polaków, co pokazuje, że dodatkowy kapitał zaczyna mieć coraz większe znaczenie w planowaniu dochodów po zakończeniu pracy.
Skala wyzwania rośnie. Prognozy ZUS mówią o 7,9 mln emerytów w 2030 r., 8,9 mln w 2040 r., 10,2 mln w 2050 r., 10,6 mln w 2060 r., 10 mln w 2070 r. i 9,7 mln w 2080 r.
Co zwiększa emeryturę?
- dłuższa aktywność zawodowa,
- wyższe składki,
- późniejsze przejście na emeryturę,
- dodatkowe oszczędności (PPK, IKE, IKZE).
Co to oznacza dla pracujących?
Dla osób aktywnych zawodowo praktyczny wniosek jest prosty: przyszła emerytura będzie zależeć nie tylko od stażu i składek, ale też od momentu przejścia na świadczenie oraz dodatkowych oszczędności poza ZUS. Dłuższa praca może zwiększyć miesięczną wypłatę, a wcześniejsze zakończenie aktywności może oznaczać realnie niższy dochód na starość.
Warto policzyć skutki, zanim pojawią się decyzje o zakończeniu pracy, bo w tym systemie jeden rok może mieć dużą finansową wagę.
0 Komentarze